Nele Blancke

Nele Blancke ( 1990)

Burkina Faso september – december 2013                                                                                                  Zes september 2013, de start van een groot avontuur: op deze dag stap ik het vliegtuig op richting Ouagadougou, Burkina Faso. Ik zal drie maanden werken in CEFISE (Centre d’Education et de Formation Intégrée des Sourds et des Entendants) waar ook een logopedische praktijk gevestigd is. Een interessant project in het kader van mijn beëindigde studies Logopedische en Audiologische Wetenschappen, en een verrijkende ervaring aangezien dit mijn eerste reis naar een Afrikaans land is.

CEFISE is een centrum voor dove, slechthorende en normaalhorende kinderen van 2 tot 25 jaar. Het centrum is een begrip in en rond Ouagadougou en het is vooruitstrevend op gebied van onderwijs, vorming en sociale integratie van dove en slechthorende personen. Er wordt gestreefd naar een betere educatie en revalidatie van personen met een gehoorstoornis. Dit probeert men te verwezenlijken door onderwijs en gespecialiseerde paramedische beroepen aan te bieden zoals audiologie, logopedie en psychologie. Ook een dienst voor socio-professionele integratie waar de leerlingen een beroep kunnen leren, is aanwezig.

Vrijwilligers en stagiaires uit verschillende landen zetten zich in voor CEFISE. Dit zorgt voor een aangename en multiculturele sfeer en op deze manier worden er diverse workshops en activiteiten georganiseerd voor de leerlingen. Tijdens de maand oktober waren er bijvoorbeeld Franse stagiaires die workshops organiseren voor dove kinderen van verschillende leeftijden. Tijdens deze workshops proberen ze de kinderen bewust te maken van de aanwezigheid van geluid aan de hand van verschillende muziekinstrumenten. Daarnaast waren er ook Engelse en Italiaanse vrijwilligers die op verschillende scholen sport organiseren voor kinderen met een handicap.

Ikzelf hielp op de diensten audiologie en logopedie, waar zowel interne als externe patiënten langskomen. De audiologische taken zijn: preventie, onderzoek en revalidatie. Mensen kunnen langskomen om hun graad van gehoorverlies te testen of om een hoortoestel aan te passen. Ook zijn er bezoeken aan scholen in en rond Ouagadougou om de kinderen daar uit te leggen hoe de oren werken, hoe je ze kan beschermen en verzorgen. Alle kinderen worden gescreend (Hebben ze gehoorverlies? Kunnen we de reden achterhalen?). De kinderen die tekenen van gehoorverlies vertonen, worden eruit gehaald en nadien kijken de audioloog en arts de oren van al deze kinderen na. Leerlingen met oorproppen worden apart geplaatst en de proppen worden verwijderd. Op deze manier hebben we op een voormiddag eens vijf klassen (meer dan 300 kinderen en hun leraren) gescreend en in de oren gekeken. Bij meer dan de helft van de leerlingen hebben we oorproppen verwijderd! Een hele onderneming met een mooi resultaat.

In heel BF zijn slechts 3 audiologen werkzaam, gesitueerd in de grote steden. Dit maakt dat de toegang tot audiologie zeer beperkt is en de meeste dorpelingen hebben niet de middelen om gespecialiseerde hulp te zoeken bij problemen. Uit deze problematiek is de idee gegroeid om uitstappen te organiseren naar dorpen ver buiten Ouagadougou, zodat ook deze mensen de nodige zorg en informatie krijgen.

Verder heb ik op de dienst logopedie geholpen. Er zijn slechts vier logopedisten in heel BF, allemaal gesitueerd in de hoofdstad. Gezien het beperkt aantal logopedisten en de grote en gevarieerde vraag naar logopedische therapie, zijn ze verplicht uiteenlopende domeinen van de logopedie te behandelen. Mijn hulp was dus meer dan welkom! Zowel om kennis m.b.t. specifieke stoornissen over te dragen aan de logopedisten als om patiëntjes te behandelen. Voor mijzelf waren de grootste uitdagingen de taal en het gebrek aan degelijk therapiemateriaal. Logopedische therapie geven in een taal die je niet volledig beheerst is niet simpel!J Ik heb ook geleerd om creatief om te gaan met het beschikbare materiaal om de kinderen een gevarieerd aanbod aan oefeningen aan te bieden. Wat je allemaal niet kan doen met een blokkentoren of kleurpotloden en papier!

Hoewel ik op werkgebied niet alle doelstellingen heb bereikt die ik wou, heb ik op cultureel, sociaal en persoonlijk vlak enorm veel geleerd. Ik heb een totaal nieuwe cultuur leren kennen en mijn talenkennis bijgeschaafd. Ik heb nieuwe gerechten geproefd, bijscholingen en workshops gegeven en mijn kleren met de hand gewassen. Maar het meeste heb ik geleerd met mijn ogen en oren, door te kijken en te luisteren naar de gewoonten en gedachten van de ontzettend warme en gastvrije bevolking. Ik zou deze ervaring voor geen geld van de wereld willen ruilen. Of zelfs niet voor een goed pak friet!


background volonfaire