Liesbeth Zeeuw - van der Laan

Liesbeth Zeeuw van der Laan (1983)

In Burkina ben ik gaan werken in het kinderziekenhuis op de eerste hulp. Ik dacht door mijn tropenopleiding goed te zijn voorbereid maar de praktijk is toch altijd net even wat anders. De eerste dagen in het ziekenhuis waren erg heftig, er is in dit land een grote kindersterfte, en zag dus veel kinderen sterven. Het gaf me in het begin een heel oneerlijk gevoel. Ze hebben zo weinig middelen maar eigenlijk toch ook zo veel omdat ze dat wat ze hebben goed benutten. De kinderen zagen er vaak zo hulpeloos uit, met veel te grote zuurstofslangetjes in hun neusjes en de angstige ouders op hun bed. Van alle leed heb ik erg veel geleerd, de positieve instelling van de verpleegkundigen, de wil van de artsen om de kinderen te genezen, zo steriel als mogelijk dat ze werken op de OK. Echt een ervaring om nooit te vergeten. 

Het wonen in een Afrikaans gezien was een ervaring op zich. Zoals zij koken en eten, hoe de verhoudingen in het gezin liggen, het huis, het gat in de grond. Samen het nieuws kijken en dan de gesprekken die daaruit voort komen, zoals zij zich verbazen over mijn Nederlandse foto’s. De honden, kippen, geiten en ezels op straat, de moskee met zijn geluiden. Fantastisch! Al die kinderen die altijd maar naar je toe rennen op straat en met je mee lopen. Het land en de mensen hebben me geraakt. Het reizen in Burkina Faso tussen het werken door en achteraf naar Ghana en Mali was erg bijzonder en een hele mooie afsluiter. 

Voor meer info: zeeuwtje.waarbenjij.nu
Of mail: 
lzvdl@hotmail.com


background volonfaire